Στιγμές της Ψυχής μου .

Μέχρι το απόγευμα θα ξέρω.

. . . τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει . . .

+

Είναι το τότε που η Ψυχή καταλαβαίνει ότι,

Μην  ασχολείσαι με την ζωή,

. . . και άφησε την ζωή να ασχοληθεί μαζί σου.

+

Ψυχή μου,

Έως ποτέ θα ζούμε ευημερία με δανεικά ?

Έως ποτέ θα ζούμε με δανική ευημερία ?

Έως ποτέ θα ζούμε με δανική Ευτυχία .  . .

Έως ποτέ θα ζούμε με δανικό Έρωτα . . .

Έως ποτέ θα ζούμε με δανική Ζωή !

+

Σάββατο βράδυ, και κάνω ακόμα ένα περίπατο στα σοκάκια της μοναξιάς μου.

Μήνες τώρα, σπουδαία γεγονότα συμβαίνουν κάθε μέρα κάθε στιγμή, μέσα στην καθημερινότητα μου.

Είναι τόσα αυτά που θα ήθελα να γράψω. Αλλά καμιά φορά, είναι τόσο σύντομες οι αλλαγές που δεν ξέρεις αν αυτό που βιώνεις τώρα, θα είναι τόσο σημαντικό το επόμενο λεπτό.

Μικρά και μεγάλα Θαύματα, με μια καρδιά τυφλωμένη από τις επιθυμίες και τις ανάγκες της, χάνοντας το μεγαλύτερο Θαύμα, που είναι η Ζωή !

Καιρό έχω να σε επισκεφτώ πολύ αγαπημένο μου ημερολόγιο.  Και πάλι, είναι η ανάγκη της ψυχής μου απόψε που με οδηγεί, στο να εκφράσει τα συναισθήματα της με ένα τραγούδι.

Σήμερα 8 Οκτωβρίου του 2011, και η πολύ αγαπημένη μας Πέγκυ Ζήνα και ο σύζυγος της, με την Χάρις του Χριστού μας, έφερε στον κόσμο ένα χαριτωμένο κοριτσάκι. Να της ευχηθούμε να είναι καλότυχο, και να έχει κάθε ευλογία στην ζωή της.

Και συνεχίζοντας τον βραδινό μου περίπατο της Ψυχής μου, θα ήθελα να μείνω λίγο παρέα αυτή την στιγμή, με την πολύ αγαπημένη μου Πέγκυ, με ένα τραγούδι με Νόημα !

Σε μια ζωή όπου στις μέρες μας η Αγάπη κάνει Απεργία, μια που γυναίκες και άνδρες δεν θέλουν πια να αγαπούν με μια αγάπη που η ουσία της θα  είναι η Θυσία, σε μια ζωή που ο Εγωισμός και η Αδιαφορία κάνει Εφημερία καθημερινά,  . . .

σε μια ζωή που τα νούμερα, ( χρήματα, γνωριμιών, επιλογών, επιθυμιών, σκοπών και στόχων . . . ) είναι πιο σημαντικά από το να νιώθουμε την αγάπη και να αγαπάμε με Θυσία, . . .

σε μια ζωή όπου όλα υπολογίζονται με το που θα είμαστε και πως θα περνάμε, παρά με ποιον θα είμαστε και με το πώς αισθανόμαστε για τον άνθρωπο που έχουμε δίπλα μας   .  .  .

 σε μια ζωή που η Αγάπη κάνει Απεργία, η Ψυχή μου κάνει έξοδο από την αδιαφορία, και εκφράζει τα συναισθήματα της, νιώθοντας απόψε την Χαρά του πόνου, του να αγαπάς αληθινά, και να ζεις αληθινά.

Την ευλογία του πό-νου, του να αγαπάς και να ζεις.

Και  ο πόνος, παίρνει Νόημα στην ζωή μου, και νιώθω ότι πραγματικά ζω την ζωή μου, κάθε φορά που έχω πονέσει !

Νόημα λοιπόν. Και αφιερωμένο αυτό το τραγούδι, σε όλες εκείνες τις ξεχωριστές γυναίκες που περάσανε από την ζωή μου, και ποτέ δεν κατάλαβαν, με πόσο ξεχωριστώ  τρόπο, μίλησαν στην καρδιά και στην ύπαρξη μου όλη.

Στίχοι: Γιώργος Θεοφάνους
Μουσική: Γιώργος Θεοφάνους
Πρώτη εκτέλεση: Πέγκυ Ζήνα

Νόημα

Τριγύρω όνειρα που μοιάζουν αποτσίγαρα
σ' ένα τασάκι βιαστικά μισοσβησμένα
πώς θα τη βγάλω το παλεύω πάλι σήμερα
χωρίς εσένα.

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν μπορούμε να 'μαστε μαζί
τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει
τι νόημα έχει το κορμί, να σβήσει περιμένει αφορμή
αφού έχει μάθει μοναχά, εσένα μέχρι θανάτου ν' αγαπάει.

Τριγύρω ασπρόμαυρες εικόνες με τυλίγουνε
όλα τα χρώματα στην πόρτα μου απ' έξω
της μοναξιάς πίνω φαρμάκια που με πνίγουνε
κι όσο αντέξω.

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν μπορούμε να 'μαστε μαζί
τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει
τι νόημα έχει το κορμί, να σβήσει περιμένει αφορμή
αφού έχει μάθει μοναχά, εσένα μέχρι θανάτου ν' αγαπάει.

Όλοι μου λένε περασμένα ξεχασμένα
να κάνω κάτι μια φορά πια και για μένα
όλοι μου λένε περασμένα ξεχασμένα
μα δεν έχει νόημα η ζωή χωρίς εσένα.

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν μπορούμε να 'μαστε μαζί
τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει
τι νόημα έχει το κορμί, να σβήσει περιμένει αφορμή
αφού έχει μάθει μοναχά, εσένα μέχρι θανάτου ν' αγαπάει.

+

Μια γλυκιά ημέρα εύχομαι,
σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου,
από το Ημερολόγιο της Ψυχής μου.

ΦΩΣ + Αγάπη + Ζωή,

Ιησού Χριστού,

σε κάθε καρδιά.

Δημήτρης

+

Για αυτό Ψυχή  μου,

Μην  ασχολείσαι με την ζωή,

. . . και άφησε την ζωή να ασχοληθεί μαζί σου.

. . . παρέα με το ποδήλατο μου.

Από σήμερα κοσμείτε το ημερολόγιο Στιγμές της Ψυχής μου με ακόμα μια νέα φωτογραφία. 

Μια γλυκιά ημέρα εύχομαι,
σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου,
από το Ημερολόγιο της Ψυχής μου.

ΦΩΣ + Αγάπη + Ζωή,

Ιησού Χριστού,

σε κάθε καρδιά.

Βαδίζοντα μέσα στην καθημερινότητα μας, αναζητούμε την Ευτυχία του Απολύτου, η και της Ζωής, μέσα από τα δεδομένα που μας έρχονται.

Και είναι από εκείνες τις στιγμές, που αναρωτιέται κανείς το τι είναι προτιμότερο. Μια φτηνή, η απλή Ευτυχία, η μια ακριβοπληρωμένη δυστυχία.

Και πόσοι συνάνθρωποι μας αναζητούνε το τέλειο, σε ένα πολυτελή γάμο.

Πολύ ωραίοι γάμοι, πολύ ωραία άλμπουμ φωτογραφείων, πολύ ωραία και χολιγουντιανά video, "VIP" καλεσμένοι, ακριβά ξενοδοχεία, πανάκριβα ρούχα, πανάκριβα ταξίδια, πολυτελείς σπίτια, πλούσια τραπέζια, και μετά ψάχνουμε και τον ακριβότερο δικηγόρο για να συμπληρώσει την ευτυχία μας, με το ποιος θα πάρει την διατροφή, ποιος θα πάρει τα παιδιά, τις ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ προπάντων, ακριβοπληρώνοντας ακριβά την δυστυχία μας, μα και την ελευθερία μας.

Είναι που λείπε τελικά η απλότητα στην ζωή μας. Μια απλή ευτυχία, γύρο από ένα οικογενειακό τραπέζι, που κρατούσε μυστικά, χρόνια και χρόνια τους ανθρώπους αγαπημένους και ευτυχισμένους.

+

Μια γλυκιά ημέρα εύχομαι,
σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου,
από το Ημερολόγιο της Ψυχής μου.

ΦΩΣ + Αγάπη + Ζωή,

Ιησού Χριστού,

σε κάθε καρδιά.

Δημήτρης

Από σήμερα κοσμείτε το ημερολόγιο Στιγμές της Ψυχής μου με μια νέα φωτογραφία.  Στις αρχές του Μάη, είχα την ευλογία να τραβήξω μια όμορφη φωτογραφία από την αγαπημένη μου παραλία, με την αγαπημένη μου  φωτογραφική μηχανή. Εύχομαι, με την Χάρις του Χριστού μας, να ακολουθήσουνε και άλλες όμορφες φωτογραφικές στιγμές.

Μια γλυκιά ημέρα εύχομαι,
σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου,
από το Ημερολόγιο της Ψυχής μου.

ΦΩΣ + Αγάπη + Ζωή,

Ιησού Χριστού,

σε κάθε καρδιά.

Δημήτρης

Βαδίζοντα μέσα στην καθημερινότητα μας, αναζητούμε την Ευτυχία του Απολύτου, η και της Ζωής, μέσα από τα δεδομένα που μας έρχονται.

Επιθυμούμε να έχουμε τις κατάλληλες συνθήκες για να ζήσουμε ευτυχισμένα με τον "τέλειο" άνδρα η γυναίκα, να ζήσουμε ευτυχισμένα με τον σύντροφο της ζωής μας, για να προχωρήσουμε σε ένα γάμο, για να κάνουμε παιδιά, να βρούμε η να ξεκινήσουμε μια νέα εργασία, για κάνουμε με ποιο όρεξη την εργασία μας, με το να ξεκινήσουμε μια νέα εκπαίδευση, με το να φτιάξουμε ένα γευστικότερο φαγητό,  με το να ξεκινήσουμε μια νέα διατροφή ποιο υγιεινή, να πάμε ένα ταξίδι, να γράψουμε ένα βιβλίο, να πάρουμε ένα τηλέφωνο σε ένα μοναχικό άνθρωπο, να βάλουμε σε ενέργεια την πνευματική μας Ορθόδοξη ζωή και διαδρομή. . .  και ένα σωρό άλλα.

Όμως το κλειδί της ευτυχίας είναι μέσα μας. Και το κλειδί αυτό είναι η ΘΥΣΙΑ. Και δεν είναι άλλο από το να απαρνηθούμε τον κακό εαυτό μας, εκείνον οπού μας κάνει να κρατάμε Αντίσταση, εκείνη την Αντίσταση που δημιουργείτε από την οκνηρία, την αμέλεια, τις ενοχές μας, την πονηριά μας, τους πληγωμένους μας εγωισμούς, το προσωπικό μας όφελος και κέρδος, το βόλεμα μας, σε μέρη, πράγματα, θέσεις και καταστάσεις, και ο φόβος μας για την αλλαγή.

Εκείνη την αλλαγή, που μα κάνει να ζούμε πραγματικά και αληθινά μέσα στην καθημερινότητα μας.

Τελικά ό αληθινά ευτυχισμένος άνθρωπος, είναι ο Ελεύθερος Άνθρωπος. Ελεύθερος από όλα εκείνα που του δημιουργεί Αντίσταση, η ιδιοτέλεια του.

+

Μια γλυκιά ημέρα εύχομαι,
σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου,
από το Ημερολόγιο της Ψυχής μου.

ΦΩΣ + Αγάπη + Ζωή,

Ιησού Χριστού,

σε κάθε καρδιά.

Δημήτρης

Βαδίζοντας σε δρόμους αλήθειας και ειλικρίνειας, για ακόμα μια φορά, έρχονται και αυτά τα βήματα για να μας βοηθήσουν να γνωρίσουμε τους εαυτούς μας, μα και το πώς μια Σχέση μπορεί να πεθάνει πολύ γρήγορα, πριν ακόμα γεννηθεί.

Αναζητώντας και πάλι απόψε, τις βαθύτερες Αλήθειες και Αξίες που υπάρχουν μέσα μου και γύρο μου, βαδίζοντας για ακόμα μια φορά στις Γειτονιές του Κόσμου, θα ήθελα να βαδίσω αυτή την στιγμή στα μονοπάτια μιας καρδιάς, μιας ερωτικής ιστορίας, ενός Άνδρα και μιας Γυναίκας, και να μαθητεύσω στο γεγονός, πως μέσα σε μια στιγμή  γίνεται Παράδεισος και Κόλαση η καρδιά ενός Άνδρα, από μια ερωτική ιστορία.

Και μέσα σε μια στιγμή της ζωής μας, κάπως έτσι, ξεκινάει και ένα πρώτο ραντεβού μεταξύ δύο ανθρώπων.

Και ενώ η πρώτη ματιά, στο πρώτο ραντεβού, κάνει την καρδιά Εκείνου να τραγουδά Πέγκυ Ζήνα το τραγούδι Νόημα:

Τι νόημα έχει η ζωή αν δεν μπορούμε να 'μαστε μαζί . . .
τι νόημα έχει η καρδιά, ποιό λόγο έχει η φλέβα να χτυπάει . . .

. . . μόλις την επόμενη μέρα άκουσε στο τηλέφωνο, τον προορισμό της ευτυχίας Εκείνης, κατάρρευση η ψυχή του και η καρδιά του σε μια στιγμή.

Εκείνος έπρεπε να πάρει μια απόφαση. Αν θα Την ακολουθήσει στο δικό της μονοπάτι ευτυχίας, η θα Της ζητήσει να Τον ακολουθήσει, στο δικό Του μονοπάτι ευτυχίας.

Εκείνος, δύσκολα μπορούσε να απαρνηθεί ένα κομμάτι του χαρακτήρα του. Την  παθολογική αγάπη που είχε τα τελευταία 38 χρόνια, για την περιοχή που μεγάλωσε. Ήταν θέμα αυτογνωσίας. Μιας βαθιάς αυτογνωσίας, γνωρίζοντας ότι αυτή η περιοχή, ήταν ένα κομμάτι της ψυχής και του σώματος του.

Όμως έπρεπε να πάρει μια απόφαση. Και έτσι από αγάπη για Εκείνη, για να μην την δυσκολέψει στην προσωπική της επιθυμία, να ακολουθήσει το μονοπάτι που ετοίμαζε, αποφάσισε, να απομακρυνθεί από της ζωή Της, χωρίς να εκφράσει το λόγο και τον πόνο της ψυχής και της καρδιάς Του.

Έτσι, Εκείνος και Εκείνη, απομονώθηκαν στις αδυναμίες τους, με τις καρδιές τους να αναζητούνε και οι δύο την αλήθεια, γιατί μια σχέση ναυάγησε τόσο σύντομα.

Μεταθέσανε το κόστος του να αναζητήσουν την αλήθεια και την ειλικρίνεια, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Μα κάποια στιγμή έρχεται ο λογαριασμός.

Έτσι  μετά από καιρό, έρχεται η δεύτερη συνάντηση μέσα στην άνοιξη, εκεί στο γνωστό σημείο, όπου είχαν συναντηθεί και την πρώτη φορά, μέσα από μια διαδρομή αλήθειας και ειλικρίνειας, για να αναδείξει ότι Εκείνη, είχε καταλάβει το λόγο της σιωπής Του, μα και το ότι η καρδιά της είναι αφιερωμένη στο όνειρο που Tης Χτίσανε, προσμένοντας το να πάρει σάρκα και οστά από την  αρχή του χρόνο που έρχεται.

Για ακόμα μια φορά στην ζωή Tου, η απόσταση μεταξύ δύο ανθρώπων, το βίωμα αυτό, γίνεται η αιτία για Εκείνον, για κάνει κομμάτια την καρδιά και την ψυχή του.

Και ψάχνει η Ψυχή του να σταθεί με τιμιότητα στην αλήθεια.

Και είναι που συνειδητοποιεί κανείς ότι το προσωπικό ψυχικό καλό, όφελος, και κέρδος, είτε για Εκείνον, είτε για Εκείνη, γίνεται η αιτία για να πεθάνει ο ενθουσιασμός, για μια όμορφη σχέση.

Μια σχέση που είναι πεθαμένη στην καρδιά τους και στην ψυχή τους, πριν ακόμα γεννηθεί !

Καθρέπτες οι άνθρωποι που έρχονται στο δρόμο μας. Και δάσκαλοι μαζί. Και έρχονται να μας μάθουνε πόσο ελεύθεροι είμαστε τελικά να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε.

Και Εκείνος, διακρίνοντας και γνωρίζοντας την αδυναμία του χαρακτήρα Του, μα και της καρδιάς Του, το ότι δεν είναι ελεύθερη να αγαπήσει, από την προσωπική του εξάρτηση που έχει με την περιοχή που έχει μεγαλώσει,

μαραίνεται η ψυχή του και η καρδιά του, σαν το λουλούδι, που μόλις κάποιος έκοψε από το λιβάδι.

Και προσπαθεί να σταθεί η Ψυχή Του πάνω από τα γεγονότα, με όση δύναμη της έχει απομείνει.

Και είναι τότε που συνειδητοποιεί κανείς ότι :

Αν δεν γκρεμίσουμε η κάθε πλευρά, το δικό της νοικοκυριό, δεν θα καταφέρουμε να χτίσουνε ένα Καινούργιο νοικοκυριό.

Αν δεν γκρεμίσουμε η κάθε πλευρά, το δικό της Ψυχικό Καλό, δεν θα καταφέρουμε να χτίσουνε ένα Καινούργιο Ψυχικό Καλό, σαν σάρκα ΜΙΑ.

Αν δεν γκρεμίσουμε η κάθε πλευρά, το δικό της όφελος, δεν θα καταφέρουμε να χτίσουνε ένα Καινούργιο κοινό όφελος, για χάρι της σχέσης και της αγάπης.

Αν δεν γκρεμίσουμε η κάθε πλευρά, το δικό της ΕΓΩ, δεν θα καταφέρουμε να χτίσουνε ένα  Καινούργιο ΕΜΕΙΣ.

Εκείνο το ΕΜΕΙΣ, που είναι το μόνο όμορφο που κατέχουμε, γιατί είναι εκείνο που από αγάπη  μοιραζόμαστε.

Αχ, για τις αδύναμες ψυχές.  Δεμένες με το προσωπικό τους ψυχικό καλό. Που υποκύπουν στις αδυναμία τους.

Ίσως τελικά, αν δεν είχαμε όλοι μας το προσωπικό μας ψυχικό καλό, όφελος και κέρδος, από το να βγάλουμε περισσότερα, ποιος θα μέτρηση περισσότερη προσωπική ευτυχία, τότε θα είμαστε πραγματικά ελεύθεροι και ευτυχισμένοι.

Κυνηγά με πάντα κάτι παραπάνω στην ζωή μας, που ποτέ δεν είναι αρκετό.

Ίσως είναι που δεν έχουμε μάθει όλοι μας, ότι δεν υπάρχουν μαγικές,  ανώδυνες και τζάμπα λύσης. Οι επιλογές έχουν κόστος, όποια και αν πάρουμε, όχι τόσο σε επίπεδο κόπου, όσο σε επίπεδο απάρνησης. Θυσίας ! Κάτι θα στερηθώ, για να ωφεληθώ κάτι άλλο. Και τελικά έτσι μαθαίνουμε, τι είναι σημαντικό για τις καρδιές μας.

Και όπως λέει και ο Κύριος, εκεί που είναι ο Θησαυρός, της κάθε ψυχής, εκεί είναι και η καρδιά της, για τον κάθε άνθρωπο.

Είναι τελικά που οι πολλές επιλογές υλικές, προσώπων, μα και οι προσωπικές αδυναμίες, είναι που σκοτώνουνε τον ενθουσιασμό και την μοναδικότητα του κάθε προσώπου.

Και έτσι για ακόμα μια φορά, χάνεται η χρυσή ευκαιρία, για μια όμορφη σχέση και αγάπη.

Αλλά, είναι που ακόμα μια φορά, έκανε Εκείνος ο άνδρας τον Θεό να χαμογελάει με συμπάθεια. Γιατί όπως λένε, Όταν ένας άνθρωπος, κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει, γιατί Εκείνος, είναι ο καλύτερος ψυχολόγος.

Και ξέρει τις καρδιές μας, καλύτερα από όλους. Και η καρδιά εκδικείται με τον πόνο, όταν δεν την ακούμε.

Και λίγο πριν ολοκληρωθεί η δεύτερη συνάντηση, έρχεται ακόμα ένα τελικό συναισθηματικό χτύπημα για Εκείνον.

Και το τελικό χτύπα,   από Εκείνη λίγο πριν Τον αφήσει, στην αγωνία της να είναι καλά και ευτυχισμένος Εκείνος στην ζωή του, του προτείνει νέο πρόσωπο γνωριμίας για σχέση και έρωτα.

Αφήνοντας Εκείνο με τριπλό πόνο, μια που ποτέ Της δεν κατάφερε να καταλάβει, πόσο ξεχωριστή είναι για Εκείνον, Εκείνη,  στην καρδιά του.

Μαζί με τον διχασμό και τον πόνο της ψυχικής του αδυναμίας, που δεν τον άφηνε να αγαπήσει, να δοθεί και να ακολουθήσει Εκείνη, μα χάνοντας μια για πάντα Εκείνη, που έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά του.

Και έμεινε Εκείνος σε μια γωνιά της σπηλιάς Του να κλαίει για την αδυναμία της Ψυχής Του, και να τραγουδά:

Για τις παλιές αγάπες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα θέλω κάνουν πίσω
δεν άντεξαν μαζί και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων παραδείσων

Ό,τι αξίζει πονάει, κι είναι δύσκολο . . .

Είναι τελικά Ψυχή μου, που δεν έχουμε καταλάβει όλοι μας, ότι το πραγματικό σπίτι μα και τοποθεσία της Ψυχής μας, είναι η καρδιά μας.

Και έμεινε με το καταστάλαγμα στην Ψυχή του, προσμένοντας και πάλι, Εκείνη την Ψυχή, όπου θα τον αγαπήσει, περισσότερο, από ότι θα την αγαπήσει Εκείνος, ένεκεν της προσωπικής του αδυναμίας του χαρακτήρα του.

+

Μια γλυκιά ημέρα εύχομαι,
σε όλους τους περαστικούς αναγνώστες,
στις Γειτονιές του Κόσμου,
από το Ημερολόγιο της Ψυχής μου.

ΦΩΣ + Αγάπη + Ζωή,

Ιησού Χριστού,

σε κάθε καρδιά.

Δημήτρης